Litwa
"Litwo Ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie, ile cię trzeba cenić ten tylko się dowie, kto cię utracił..." - pisał wieszcz Adam Mickiewicz. Uczniowie, którzy nie interesują się historią, nigdy nie rozumieli, dlaczego nasz naczelny poeta, nie napisał: "Polsko Ojczyzno moja". Nie napisał tak, bo urodził się i wychował na ziemiach litewskich, które przez wieki należały do Królestwa Obojga Narodów, zjednoczonych pod berłem króla Polski. Drugim narodem, identyfikującym się z Koroną, byli właśnie Litwini. Mieli oni kiedyś swojego króla, jedynego w historii, Mendoga, skutecznie walczącego z Polakami. Zjednoczył on zwalczające się plemiona, pod presją Krzyżaków przyjął chrzest - uwieczniony na obrazie Jana Matejki - i otrzymał od papieża koronę. Później jednak porzucił chrześcijaństwo, a po jego śmierci państwo rozpadło się. Połączył je na powrót dopiero na początku XIV wieku książe Giedymin. Jego córka Aldona była żoną Kazimierza Wielkiego. Litwini ochrzcili się za sprawą wnuka Giedymina, Władysława Jagiełły, ożenionego z królową Jadwigą i w ten sposób wyniesionego na krakowski tron. Od tej pory Polska i Litwa ściśle ze sobą współpracowały. Na dzień dobry stoczyły wspólnie jedną z największych bitew w dziejach świata, pokonując pod Grunwaldem wojska krzyżackie, wspierane przez kwiat rycerstwa europejskiego. Od Unii Lubelskiej stanowiliśmy jedno pod nazwą Rzeczpospolita Obojga Narodów. Kolejne wieki nie przyniosły Litwie nic dobrego, w czasie rozbiorów podzieloną ją między Prusy a Rosję. Od tej pory Litwa pozostaje pod wpływem albo Niemiec, albo Rosji, po II wojnie światowej zostaje republiką Związku Radzieckiego. Ten nie może się pogodzić ze zrywem niepodległościowym w 1990 roku i wprowadza na ulice Wilna czołgi. Szturm na wieżę telewizyjną kończy się śmiercią 15 cywilów. W końcu w 1991 roku Litwa odzyskuje niepodległość, a rok później odbywają się pierwsze wolne wybory. To bardzo skrócony rys historyczny, pokazujący jednak skomplikowaną sytuację tego państwa na przestrzeni wieków.
Litwa jest państwem młodym, ale na jej ziemiach wiele jest pamiątek historii. To na pewno stanowi o jej wartości jako celu podróży. Litwa jest dynamicznie rozwijającym się państwem, które docenia znaczenie turystyki. Oprócz zabytków, gości zachwyci przyroda, chroniona w parkach narodowych. Jednak natura spotyka się tam z ludzką działalnością. Tak jak w Historycznym Park Narodowym Trakai. To tereny średniowiecznej stolicy Litwy.
Na jeziorze Galve znajduje się wyspa, a na niej zamek obronny z XIV wieku, siedziba Karaimów. Park Narodowy Mierzei Kurońskiej rozciąga się na terenie piaszczystej mierzei, oddzielającej Zatokę Kurońską od Bałtyku. Unikatowe wydmy kryją stare wioski rybackie Bałtów kurońskich. Mierzeja Kurońska wpisana jest na Listę Światowego Dziedzictwa Przyrodniczego - UNESCO. Jest jeszcze Park Narodowy Aukstaitija i Remaitija oraz Dżukija chroniące wzgórza morenowe, jeziora polodowcowe, jaki i wyżyny oraz wyjątkowe rzeki, lasy i wydmy lądowych.
Będąc na Litwie na pewno trzeba zobaczyć Wilno ze starówką, kamienicami i wspaniałymi magnackimi rezydencjami. Warto wtopić się w tłum, porozmawiać z przechodniami, spocząć nad Wilią.
Polacy chętnie odwiedzają też Kowno i Druskienniki. Kowno jest historyczne, zabytkowe i artystyczne, a Druskienniki wypoczynkowe, rekreacyjne, dające wytchnienie w lasach, nad Niemnem i jeziorem Druskonis.
Ceniona jest kuchnia litewska, choć mało oryginalna, bo ze względu na burzliwą historię naznaczona wpływami kuchni: rosyjskiej, ukraińskiej, polskiej, tatarskiej, białoruskiej oraz żydowskiej. Znany jest: chłodnik litewski, kołduny, różnego rodzaju pierogi, cepeliny, kugielis, łabas. Łabas po litewsku znaczy pozdrowienie. Kuchnia litewska jest bowiem odzwierciedleniem gościnnej natury Litwinów, którzy są pogodni, otwarci. Lubią tańczyć i śpiewać, i cenią sobie tradycję.
Zobacz także:
|
Komentarze użytkowników:
fajnie jest w wilnie
 | bardzo ladna naxuj litwa najlepsza na swiecie | wgl nie podoba mi sie Litwa.. za duzo staroci ; /
| Przepiękne miastoo chciałabym tam mieszkać ... | Litwa to bardzo piękny kraj... | Piękne miasto o dużej liczbie zabytków. Z wielkim sentymentem wracam do dni spędzonych w mieście moich rodziców. Zachęcam do zwiedzenia tego pięknego miasta naszych przodków. |
Dodaj komentarz:
|
Niestety chmura tagów nie może zostać wyświetlona w Twojej przeglądarce.
Polecamy
Najpopularniejsze
|
